Öğretmenler Günü: Bir Öğretmenin Yıllarca Sakladığı Şeyler

Emekli bir öğretmenin evine konuk olduysanız, bir noktada size bir kutu gösterilmiştir. İçinde sararmış kartlar, çocuk eliyle yazılmış mektuplar, renkli kalemle çizilmiş resimler vardır. Kutuda neredeyse hiç pahalı bir eşya bulunmaz. Öğretmenler Günü hediyesi hakkında bilinmesi gereken her şey, aslında o kutunun içindedir.

Öğretmenler neyi hatırlar?

Bir öğretmen kariyeri boyunca binlerce öğrenciye ders verir. Yıllar geçtikçe isimler karışır, yüzler bulanıklaşır; ama bazı anlar netliğini hiç yitirmez. Okumayı yeni sökmüş bir çocuğun tahtaya yazdığı ilk cümle, zor bir yılın sonunda bir velinin söylediği "iyi ki vardınız", mezun olduktan yıllar sonra gelen bir mesaj. Öğretmenlerin hatırladığı şey hediyenin kendisi değil, onunla birlikte gelen duygudur.

Bu yüzden 24 Kasım'a hazırlanırken sorulacak ilk soru "ne alalım" değil, "ne söylemek istiyoruz" olmalı. Hediye, o cümleyi taşıyan bir zarftan ibarettir.

Çocuğun kendi sesi

Bir öğretmenin en çok sakladığı şey, öğrencisinin kendi eliyle yazdığı birkaç satırdır. Çocuğunuza "öğretmenin sana bu yıl ne öğretti?" diye sorun ve cevabını, düzeltmeden, kendi cümleleriyle yazmasına izin verin. İmla hataları, eğri satırlar, kenara çizilmiş küçük bir kalp; hepsi o mektubu değerli kılan ayrıntılardır. Yetişkin eliyle temize çekilmiş bir metin aynı etkiyi yaratmaz.

Daha küçük yaştaki çocuklar için bir resim aynı işi görür. Sınıfı, öğretmeni ya da birlikte yaptıkları bir etkinliği çizmesini isteyin. Altına sizin yazacağınız tek bir cümle, resmin neyi anlattığını öğretmene hatırlatır.

Sınıfça yapılabilecek şeyler

Velilerin bir araya gelerek hazırladığı ortak bir jest, tek tek verilen hediyelerden çoğu zaman daha anlamlıdır. Her öğrencinin bir sayfaya öğretmeniyle ilgili en sevdiği anıyı yazdığı ya da çizdiği bir anı defteri, öğretmenin yıllar sonra açıp bakacağı bir hatıraya dönüşür. Sayfaları toplayıp ciltlemek tek bir velinin birkaç saatini alır, ama ortaya çıkan şey bir sınıfın bütün bir yılını anlatır.

Bir başka güzel fikir, sınıf kütüphanesidir. Her öğrencinin bir kitap getirip ilk sayfasına adını ve kısa bir not yazdığı bir raf, hem öğretmene bir teşekkür hem de sonraki yıllarda o sınıfa gelecek öğrencilere bir armağandır. Hediye öğretmene verilir ama faydası yıllarca sürer.

Belki de en az düşünülen ama en çok iz bırakan jest, velilerin birlikte yazdığı bir teşekkür mektubudur. Öğretmenin o yıl yaptığı somut şeyleri anlatan, "çocuğum artık kitap okumayı seviyor" gibi gerçek gözlemlerle dolu bir mektup, okul yönetimine de iletildiğinde öğretmen için meslek hayatının en değerli takdirlerinden biri olur.

Unutulan öğretmenler

Öğretmenler Günü'nü çoğu zaman çocuklarımızın öğretmenleriyle sınırlı düşünürüz. Oysa her birimizin hayatında iz bırakmış öğretmenler vardır: bize okumayı öğreten ilkokul öğretmenimiz, bir meslek seçmemize vesile olan lise hocamız, zor bir dönemde kapısını açan bir rehber öğretmen. Çoğu emekli olmuştur, bazılarının izini kaybetmişizdir.

Bu yıl onlardan birini bulmayı deneyin. Bir telefon, kısa bir mesaj ya da kapısına bırakılacak küçük bir kutu. Yıllar sonra gelen bir teşekkür, bir öğretmenin duyabileceği en güzel cümledir; çünkü emeğinin bir ömür boyunca karşılığını bulduğunu gösterir. Ailenizde, arkadaş çevrenizde öğretmen olan birini de unutmayın. Akşam çayının yanına bırakılan şık bir kutu, onların da kutlanmayı hak ettiğini hatırlatır.

Hediyenin kendisi

Bir hediye seçecekseniz, ölçü sadeliktir. Öğretmenler pahalı hediyelerden çoğu zaman mahcup olur; özenle seçilmiş küçük bir şey ise gönül rahatlığıyla kabul edilir. Öğretmenler odasında açılıp meslektaşlarla paylaşılabilecek bir ikram kutusu, hediyeyi tek bir kişiden bütün bir okula taşır. Metal bir kutu ise içindekiler bittikten sonra da masada kalır, bir kalemlik ya da tebeşir kutusu olarak yıllarca kullanılır.

Ama hangi hediyeyi seçerseniz seçin, yanına mutlaka birkaç satır ekleyin. O kutudan geriye kalacak olan, büyük ihtimalle o satırlardır.

“Bize sadece ders değil, merak etmeyi de öğrettiğiniz için teşekkür ederiz.”
“Yıllar geçti ama sınıfınızda öğrendiklerimi hâlâ kullanıyorum.”
“Bu yıl çocuğum okulu sevdiyse, bunda sizin payınız çok büyük.”